9دسامبر 2022 - یک متاآنالیز منتشر شده در Frontiers in Cardiovascular Medicine نشان داد که مهارکننده‌های کوترانسپورتر-2 سدیم-گلوکز(SGLT2)، خطر هیپوولمی را در بیماران دیابت نوع 2 افزایش می‌دهند.
کم حجمی خون یاhypovolemia ، وضعیتی است که حجم خون یا به طور دقیق‌تر، حجم پلاسمای خون کاهش یافته باشد.
دکتر Xi Rong، و همکارانش از دانشگاه پزشکی جنوب غربی در لوژوی چین در مطالعه خود اشاره کردند: توجه به خطر هیپوولمی مرتبط با مهارکننده‌های SGLT2، به ویژه در افراد مسن و مبتلایان به نارسایی کلیوی متوسط، الزامی است.
دیابت نوع 2، یک مشکل بهداشتی جهانی است، این بیماری با اختلال عملکرد سلول های بتا، مقاومت به انسولین و اختلال در تحمل گلوکز مشخص می شود. هم اکنون، افزایش چشمگیری در شیوع دیابت در سراسر جهان مشاهده می شود. کنترل بهینه ی قند خون برای درمان دیابت نوع 2، بسیار مهم است.
مهارکننده هایSGLT2 ، یک کلاس دارویی جدید هستند که با افزایش گلیکوزوری و کاهش فشار خوناز طریق دیورز اسمزی و ناتریورز، قند خون را بهبود می بخشند. اگرچه مهارکننده‌هایSGLT2 ، برای درمان دیابت نوع 2 با بیماری‌های قلبی عروقی-کلیوی امیدوارکننده هستند، اما عوارض جانبی بالقوه ی مرتبط با دیورزهای اسمزی، مانند هیپوولمی، را نباید نادیده گرفت. علاوه بر این، افراد مسن، افرادی با نارسایی کلیوی متوسط، و افراد بالای 65 سال، مستعد عوارض جانبی مرتبط با هیپوولمی هستند.
با توجه به پیشینه ی فوق، هدف تیم تحقیقاتی تعیین خطر هیپوولمی برای درمان مهارکننده های SGLT2 بود. برای این منظور، آنها یک مرور سیستماتیک از انتشارات علمی را در پایگاه‌های داده های آنلاین از ابتدا تا 4 اکتبر 2022 انجام دادند. در مجموع 57 مطالعه شامل 68622 نفر در این متاآنالیز وارد شدند، از هر مطالعه ی واجد شرایط، نویسندگان داده‌هایی را بر اساس ویژگی‌های مطالعه و نتایج مورد نظر استخراج کردند.
یافته های این مرور سیستماتیک به شرح زیر بود:
· محققان 1972 مورد هیپوولمیرا گزارش کردند: 830 مورد در گروه کنترل و 1142 مورد در گروه تحت درمان با مهارکننده های SGLT2. نسبت خطر ترکیبی 1.12 بود.
· افزایش خطر هیپوولمی در بیماران تحت درمان با مهارکننده های SGLT2، مشاهده شد.
· زمانی که افراد بر اساس دسته بندی مهارکننده های SGLT2 طبقه بندی شد، نتایج مشابهی حاصل شد. پس از تجزیه و تحلیل زیر گروهی بر اساس سن، نسبت خطرترکیبی در افراد کمتر از 65 سال برابر با 1.14 و در بیماران ≥65 سال برابر با 1.07 بود.
· با مقایسه ی نرخ فیلتراسیون گلومرولی تخمینی پایه (eGFR) کمتر یا مساوی 60 میلی لیتر در دقیقه/1.73مترمربع با یک eGFR پایه بسیار بیشتر از 60 میلی لیتر/دقیقه/1.73 متر مربع، نسبت خطر ترکیبی به ترتیب 1.21 و 1.08 بود.
محققان نوشتند: متاآنالیز ما نشان داد که مهارکننده‌هایSGLT2 ، خطر هیپوولمی را در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲افزایش می‌دهد. بروز هیپوولمی ممکن است با کاهش eGFR و بالا رفتن سن افزایش یابد. بررسی دقیق عارضه ی جانبی بالقوه، به جز عوارض رایج مانند عفونت ادراری تناسلی و هیپوگلیسمی، ضروری است.
این مطالعه افزایش هیپوولمی مرتبط با درمان مهارکننده‌هایSGLT2 را نشان داد، بنابراین بسیار مهم است که در مورد خطر هیپوولمی مرتبط با مهارکننده های SGLT2، به ویژه در افراد مسن و آنهایی که نارسایی کلیوی متوسط دارند، نگران باشیم.
منبع: